روستانامه

من کشاورز روستازادهء اهوازی و زمینم بایر

چون که آبش کم و کودش کمیاب

بذرش آفت زده و شده خوراک دام

زهکشش پرآب و شوریده

جوبش از بی آبی نالیده

وگلوی پدرم از التماس به این و آن خشکیده

***********

گویند: آنطرفتر آنجا

در زمین خودمان

میدهند آب و بذر و کود و سم را یکجا

آنهم به قیمت کمتر از مجانی

راستی آنجا کجاست؟

نکند آنجا همان جاست که من خوابیدم

اگر آن جاست؛ نگوییم خرابش بکنید

چون که آن خاک من است

ولی گوییم به زمینم کمی رحم کنید،چون که آن خاک تو است.

ولی گوییم کمی به زمینم کمی رحم کنید،چون که آن خاک تو است.